terug

 

 

 

Muziekje erbij ?

 

Kan de muziek invoegtepassing niet maken

Zondag      11  juli            Rosmalen        –  Landsberg         785 km.

Maandag    12 juli            Landsberg        -  Zell em Zee       400 km.

Dinsdag     13 juli            Zell em Zee      -  Postojna           400 km.

Woensdag  14 juli           Postojna           -  Rab                 290 km.

Donderdag 15 juli            Rab               -  Sibenik             250 km.

Vrijdag     16 juli            Sibenik           -  Dubrovnik          278 km.

Zaterdag   17 juli            rustdag

Zondag     18 juli             Dubrovni         - Senj                 360 km.

Maandag   19 juli            Senj              - Plitvice meren        300 km.

Dinsdag    20 juli            Plitvice meren    - Ljubljana             250 km.

Woensdag  21 juli            Ljubljana         - Faakerzee            275 km.

Donderdag 22 juli             Faakerzee        - Westendorf         250 km.

Vrijdag     23 juli            rustdag

Zaterdag   24 juli            rustdag

Zondag     25 juli            Westendorf      - Eppstein               585 km.

Maandag   26 juli            Epstein           -  Rosmalen             400 km.

 

Totaal ongeveer 4800 km gereden .

Ook in 2004 en 2007 zijn we tijdens de Tour de Europa door Kroatië gereden .

In 2004 waren de gevolgen van de oorlog nog duidelijk te zien .

Nu in 2010 is duidelijk te zien dat het land zich in een rap tempo heeft her opgebouwd.

Vooral op het platte land zie je nog restanten van kapot geschoten huizen en de zogenaamde candle light huizen. De vijand zette een brandende kaars op zolder en beneden draaide ze de gaskraan open . Als het gas de kaars bereikte ontplofte alles alleen de muren van het huis bleven overeind.

Kroatië is een prachtig land wat betreft natuur en cultuur . Tijdens het land door rijden in 2007 ontstond het idee hier nog eens terug te keren .Nu in 2010 is het dan zover, met ondersteuning van een roadboek van

“En Route  Reisboek” .We vertrekken 11-7-2010 voor een 15 daagse motorreis door Kroatië.

 

Zondag 11 juli                    Rosmalen – Landsberg    +/-785 km.

 

Om 7 uur vertrekken Hans en ik Annemarie naar Nederweert. Daar staat Reon Peeters  bij de Mac Donalds op ons te wachten . Ard Ceelen heeft de moeite genomen om zondags zo vroeg in de morgen ons 3-en uit te zwaaien. Het plan is om vandaag over de snelweg naar Landsberg te rijden. Goed en wel op de Duitse autobaan ontdekt Reon tijdens een tankstop  dat 1 bandje van de aanhanger lek is . Het ventiel is er finaal af . Maar niet getreurd de Tarzans hebben er zo weer een reservebandje op liggen , dus hup gas op de plank. Nog geen 100km verder bemerk ik dat de deksel van Hans zijn aanhanger open is. Bij nader onderzoek blijkt dat het beugeltje van het slot is los getrild. Gelukkig vinden we het beugeltje en de schroeven terug op de bodem van de aanhanger.

Zelf heb ik nieuwe voetplaten op mijn motor laten monteren zodat ik af en toe van houding kan veranderen .

Het blijkt vooral op de snelweg een goeie oplossing te zijn , maar zo gauw je in de bergen komt met veel bochten niet, want ik zit steeds met de voetplaten aan de grond . Dus toen we de snelweg afgingen de voetplaten er gauw afgehaald .

In Landsberg in Hotel Göggl overnacht. Het was deze avond de finale van de wereldcup voetbal. Nederland tegen Spanje .

We vonden in Landsberg een leuke Spaanse tappas bar met een groot Tv-scherm.

Hier hebben we tot de rust voetbal zitten kijken en de 2 de helft in het hotel .

Jammer maar Nederland verloor van Spanje in de verlenging met 1-0.

Rond de klok van 23.30uur naar bed , morgen weer +/- 400 km voor de boeg .

Deze nacht droom ik van een man op een Harley die tijdens het rijden steeds zijn linker middenvinger  op de helm drukt daar waar je linker oor zit .

Wat is dat toch!!!!!!!      Blutooth aan , Blutooth uit ????

Landsberg

 

Maandag 12 juli                  Landsberg – Zell Em Zee   +/- 400 km.

 

Voor het weg rijden s’morgens  bemerkt Hans dat de bevestiging van de stekker van de aanhanger is los getrild.  

Enig gesakker komt er uit het gaatje onder zijn neus ~ #$%^&**())! Was met de 1800 nooit!@#$%^&*.

Met tairips wordt het provisorisch gemaakt met het voornemen dat we bij de eerst voorbij rijdende garage zouden stoppen .  Goed en wel op weg stoppen we bij een garage en een Harley rijdende automonteur is ons heel behulpzaam.

De stekker word met Lockheed vast gezet en hij zet op de band van Reons aanhanger een ventiel . Alles gratis gemaakt , dat dan weer wel Hans . Vast en zeker geeft dit een gevoel van verbroedering !!!!!!!!!!!!!!!

Het is prachtig rijden vandaag door Beieren en Oostenrijk. We komen langs de Krimmeler watervallen en over de Gerlos-pass en eigenlijk over de Grossglockner . Maar we maken een fout en rijden bij Mittersel verkeerd waardoor we 100km hebben om gereden. We stoppen bij Zell Em Zee  75 km voor Iselsberg  waar eigenlijk de stop was. We verblijven in een hotel waar het stikt van de vrouwen met Boerka’s  aan, alleen de ogen zichtbaar. Elders in het dorp zijn we gaan eten  en we lieten het ons goed smaken.

 

Dinsdag 13 juli          Zell Em Zee  -   Postojna   +/- 400km

 

We beginnen eerst met de Grosslockner  te bedwingen . Al rijdende naar boven toe bemerkt Hans dat het zicht in zijn rechterspiegel wel erg slecht is. Stoppen, ik denk wat nou weer?  De rechterhandvat zit volledig los , oei joei hoe kan dat nou ? Maar weer gereedschap voor de dag en vast draaien, en  hmhmhm het humeur blijft goed . In Slovenië aankomend gaan we over de Vrsicpas.

Een bergachtige bochtige weg met in totaal 50 haarspeldbochten   die omhoog en omlaag voert. De weg is in de 1ste wereldoorlog aangelegd door Russische krijgsgevangenen waarvan vele hier de dood vonden . Er is dan ook na enige haarspeldbochten een kapelletje  ter nagedachtenis . In alle haarspeldbochten liggen keitjes terwijl de weg af en toe slecht is geasfalteerd. De pas hoogte  is 1617 meter.

Nu ik op deze pas reed moest ik denken aan 2007.  Bezig toen met de Toer de Europa  en  +/- 6000km gereden was dit een van de laatste passen . Hans ging als een speer op zijn 1800 een stel racers achterna , en ik was zo moe dat ik iedere bocht als een obstakel zag . Ben Pater reed achter mij met een eindeloos geduld, en ik knorde  op zijn 11–en dertigste naar beneden. Maar nu in 2010 ging het soepel op zijn boerenfluitjes . Vandaag liepen er veel schapen en koeien op de weg , regelmatig zo van hohoho in de ankers. 

De koeien blijven heerlijk relaxt en kijken je aan met van die grote bruine kijkers en lijken te denken “wat een mafkezen”.We eten deze avond bij de chinees voor een prikkie en het was me toch lekker , we gaan rond de klok van 22uur naar bed want de piep is leeg.

Grossclockner

Vrsicpas

                 olijven                                                                                                         Met stokjes eten

Woensdag 14 juli    Postojna – Rab    +/- 290km.

 

Vandaag het 1ste stuk door het binnen land van Kroatië.  Glooiende bergen en weinig bewoning is ons landschap. We rijden door nationaal park Rinsjak waar zeer hoge dennenbomen staan. Wild is er in overvloed er leven onder andere beren, wilde katten en Lynxen. We rijden door de plaatsjes Trsce  en Ogulin en overal zie je nieuwe huizen het land heeft zich al veel hersteld . De haarspeldbochten heten hier serpentina’s en die nemen we velen . Na  Brinje gaan we over de Vratnikpas die maar 700meter hoog is.

Als je over de pas weer daalt zie je ineens de Adriatische zee voor je met uitzicht over de eilandjes  waaronder eiland Rab waar we naar opweg zijn.Dan rijden we de magistrale op zoals de kustweg wordt genoemd. Magnifiek geen stukje rechte weg maar bocht op bocht met aan de ene zijde de bergen en de andere zijde een wijds uitzicht over de zee. Aankomend met de veerboot op eiland Rab genieten we van het landsschap en de geuren van kerrie en rozemarijn die overal op het eiland groeien . Het plaatsje Rab is geweldig leuk met mooie haventjes, palmbomen , smalle straatjes en een historisch centrum.

De sfeer was erg gezellig , en volgens de mannen de vrouwen oogverblindend mooi.  We verblijven in een pension waar het erg heet is en dus slecht slapen .

Al heel vroeg beginnen joekels van krekels te sjierpen als een oordeel, wat een klere herrie zeg.

Op weg naar eiland Rab

Donderdag 15 jlui     Rab – Sibenik    +/- 250km.

 

De dag begint met 38 graden, al weer heet in de motorpakken op weg naar Sibenik.  We rijden weer van het eiland af langs de kust verder. We genieten van de ver gezichten en stoppen regelmatig om te fotograferen. De contrasten van de gele bergen en het blauwe zeewater is geweldig.  Bij Karlobag gaan we het gebergte in via de Ostrarijska vrata pas (928m) hier zien we weer veel gevolgen van de burgeroorlog. Veel kapot geschoten huizen staan langs nieuwe huizen. Overal langs de weg zie je monumentjes ter gedachtenis van oorlogslachtoffers. Dorpen staan op de kaart die er in het echt helemaal niet meer zijn , helemaal weg gevaagd door de oorlog. Drenavac is z’n dorp. Het is duidelijk door waarschuwingsborden aangegeven je niet in de berm te begeven . Hier kunnen nog mijnen liggen .

Het confronteert je toch weer op indringende wijze wat voor verschrikkelijke dingen hier gebeurt zijn .

Verder rijdend zien we overal bij restaurantjes langs de weg een grote gril staan. Ze grillen een lam of speenvarkentje aan het spit dit is een traditioneel gerecht in Kroatië.  We stoppen bij z’n restaurantje en bestellen 1 liter water en kotelet met pommes.  Het water is zo op want het is erg heet 40+. We krijgen eerst brood met salade en daarna een super grote schaal met friet en 6 koteletten erop . Wat een gastvrijheid maar natuurlijk veel te veel maar wel erg lekker . In Sibenik  huren we een appartement met airco. Deze avond beslissen we dat we de route naar Dubrovnik inkorten vanwege de hitte.We gaan in 1 dag over de snelweg  naar Dubrovnik in plaats van 2 dagen binnendoor. Die nacht lag Reon in de huiskamer onder de airco in de kou en wij lagen te puffen van de hitte in de slaapkamer.

rechtsboven : Kerrie en Rozemarijn       onder : sinasappelen en citroenen

Vrijdag 16 juli  Sibenik – Dubrovnik   +/- 278km

 

We gaan dus over de snelweg naar Dubrovnik vanwege de hitte . Na 175km houd de snelweg op en gaan we verder over de weg langs de kust . We passeren 2x de grens van Bosnië Herzegovina en stoppen hier aan de kust om te lunchen met een prachtig uitzicht over de Adriatische zee.  In Dubrovnik  naar vakantiecomplex Rosita gereden , wat we nog kende van 2004. De locatie is prachtig , een oud klooster met een mooi uitzicht over de stad . Maar de kamers waren hopeloos, heel vochtig en de zogenaamde airco was alleen maar een koude lucht blazer die deze hitte niet aankon.  De eigenaar en personeel waren wel heel aardig  en gastvrij . We kregen bij aankomst gelijk kleine gerechtjes en de volgende ochtend bij ons ontbijt voor mij een fles wijn omdat ik jarig was.  We zakken lekker door vanavond onder genot van veel koud bier , en genieten van een mooie zomeravond .

Na het ontbijt zingt de eigenaar in het Kroatië ‘s een verjaardagslied vol overgave.

Maar ondanks deze vriendelijkheid vertrekken we naar een luxer hotel met airco.

onder: Dubrovnik

 

Zaterdag 17 juli    Rustdag Dubrovnik   zie hier boven.

 

Eerst na het ontbijt verkast naar een ander hotel genaamd Zagreb, stuk luxer en airco op de kamer. Om 12uur met de bus naar de oude stad Dubrovnik gegaan .

We bezichtigen  de oude stad  en lunchen daar . De oude stad is prachtig mooi en volledig herbouwd met hulp van Unesco. Er zijn in totaal  in 1991-92  2000 granaten  op Dubrovnik gevallen en 86% van de stad liep schade op.  De Servische en Montenegrijnse  troepen voerde 7 maanden  beschietingen uit op Dubrovnik met als doel de Kroaten te demoraliseren. Ze hoopten zo dat de Kroaten hun verzet tegen èèn  Groot-Servie zouden opgeven.  Bewoners leefden maanden lang in kelders en vele historische gebouwen werden in puin geschoten . Om 15uur zijn we terug naar het hotel gegaan en Hans en Reon hebben een dutje gedaan en ik onder de palmbomen de postkaarten geschreven . Om 17uur met Hans naar het strand gegaan en gezwommen in de Adriatische zee.

We eten deze avond vis en genieten van de geneugten van het leven .

Ik ontvang heel veel SmSjes  en telefoontjes voor mijn verjaardag en beleef een fijne avond.

 

 

Zondag 18 juli         Dubrovnik – Senj   360km.

 

De dag begint om 7uur en om half 8 rijden we aan. Het is nu al 38graden.

We gaan op weg naar de brug van Mostar. Een brug die symbool staat  voor de verbondenheid tussen de verschillende bevolkingsgroepen . De brug is kapot gebombardeerd met de oorlog en weer herbouwd. De verbondenheid is maar heel broos en er zijn dan ook nog regelmatig schermutselingen.We komen hier ook nog SVOR busjes tegen die de rust mede bewaken.De brug is een prachtig bouwwerk met aan de overzijde ( de moslim kant)nog veel kapot geschoten huizen . Onder bij de brug was het een zooitjes, veel zwerfvuil en lege flessen van jongeren die hier vertoeven .   De rit naar de brug en weer terug was prachtig , we rijden door een dun bevolkt gebied . Het lijkt wel niemandsland. Lekker weg dromend  op mijn Harley geniet ik met volle teugen en laat alle prikkels op mijn gemak binnen komen .Het  vrijheid- gevoel  ,het zien van  de bergen en meren, het reuken van kruiden , het horen van ritmisch geknetter van een Harley voor mij een Harley onder mij en eentje achter mij . Ik slaak een zucht van tevredenheid en laat mijn schouders rustig hangen en mijn handen aan het stuur en het rijden gaat als vanzelf en geniet van het gevoel van  puurheid .

Dan een hele smalle bergpas omhoog uitmondend op een weer z’n verlaten weg die zich reikt tot aan de horizon  . We komen aan bij een kleine grenspost van Bosnië Herzegovina , we mogen er over maar als iemand ons vraagt waar we vandaan komen  mogen we niet zeggen dat het van deze grenspost is .

Vandaag is de natuur echt geweldig , de zon zorgt voor een betoverende weerspiegeling in het water. Op het laatst van de route passeren we veel groenten en fruittelers die hun producten langs de weg vanuit stalletjes verkopen. Het is een vruchtbaar gebied gemaakt door kunstmatige riviertjes tussen de akkers . Het laatste stuk van de route loopt langs de Adriatische kust en om 18.30uur komen we aan in hotel Alkar in Senj.

We verbreken de traditie om eerst een pilske te drinken en gaan eerst ons zelf douchen .  Dan rustig zitten en wat eten  en drinken . Nou ja rustig , er was in het hotel een Kroatische bruiloft  met vooral een hoop bombari en zingen , zingen en nog eens zingen .

Tot 5uur in de ochtend ging het door met de herhaling van steeds het zelfde liedje , NONDEJUU ik wenste dat al die feest gangers spontaan  hun stem verloren.  Bijna niet geslapen .

Foto's onder : brug van Mostar

Maandag  19 juli   Senj – Plitvice meren   +/- 300km.

 

Vanmorgen doodmoe en een uit mijn hoofd kennend bruiloft lied aan gereden.

We rijden vooral door dorpjes waar je volop bedrijvigheid ziet .

Vooral vrouwen die groente aan het verbouwen zijn , hout aan het kappen voor de kachel in de winter. We vragen ons af of hier in de oorlog vooral veel mannen zijn omgekomen . Het leven is hier hard , zware arbeid door vrouwen verricht .

Om 12 uur komen we aan bij de Plitvice meren , we boeken een hotel en gaan ons douchen . Om 13.30uur gaan we wandelend op weg naar de Plitvice meren .

De meren van Plitvice zijn een van de allermooiste natuurgebieden van Europa .

Het is vanaf 1975 beschermd door UNESCO.

De Plitvice meren zijn van 1991 tot 1995  in Servische handen geweest. In 1995 maakte  het Kroatische leger een einde aan de Servische republiek in de Krajina.

De hotels gingen weer open in 1998 en Kroatië mag trots zijn op dit erfgoed .

Vooral het middelste gedeelte van het park is prachtig . Er zijn 16 prachtige grote en kleine meren ontstaan, die via tientallen grote , kleine , brede en smalle watervallen in elkaar overlopen. Overal stroomt, spettert en bruist het glasheldere water, dat door inwerking van algen in ieder meer een andere kleur heef, zeker als de zon schijnt . Overal langs  zijn paden gemaakt van waaruit je al het natuur schoon kunt aanschouwen . Er leven heel veel wilde dieren in het gebied , bruine beren, wolven ,herten, vossen, zwijnen,marters, stinkdieren en lynxen. In en bij de riviertjes leven otters, zwarte ooievaars  en diverse uilen . Het hele park is 29.482 ha groot .We sluiten de dag af met een pilske en praten na over de indrukken van deze dag.

 

Dinsdag  20 juli   Plitvice meren – Ljubljana   +/- 220km.

 

We zitten om 8uur op de motor en vrijwel meteen begint het landschap met bergen en diepe ravijnen. Grote bossen waar veel wilde dieren leven . We rijden weer door dorpen waar veel bedrijvigheid is . Na Sibrosko maak je een afdaling en bereik je  Plaski waar weer veel kapot geschoten huizen staan. Er is een plaatselijke markt  en vanuit allerlei uithoeken komen mensen naar de markt .  Dan is het zover dat we de grens van Kroatië naar Slovenië passeren en afscheid nemen van een prachtig land waar het heerlijk is om motor te rijden .

Een land met een lange geschiedenis en zich in een rap tempo aan het opbouwen is . De mensen zijn erg vriendelijk en gastvrij en de natuur is prachtig . Vooral de kustweg  ( de magistrale) is adembenemend. Een absolute topper  zijn natuurlijk de Plitvice meren die je wanen in het paradijs . We rijden Slovenië binnen en zien gelijk de contrasten. Slovenië rijker en overvloediger en meer georiënteerd op Oostenrijk.

Om 13.30uur rijden we op een landweg in de buurt  van Crnomelj. We slaan rechtsaf Reon volgt ons en remt voor de bocht net op een beetje grind op de weg . Helaas gaat Reon onderuit en valt op rechts . Zijn rechterarm doet ontzettend pijn en de motor is flink beschadigd en heeft een deuk in de tank. Een voorbijkomend busje met werkvolk belt 112 . Er komen 2 politiebusjes die balans op maken over wat er is gebeurt. Ze suggereren dat het door de aanhanger komt maar dat ontkennen we en leggen uit wat de oorzaak is .

Dan komt de ambulance die Reon eerst mee naar de dokterspost nemen en daar beoordelen of hij naar het ziekenhuis moet . Inmiddels  zorgen Hans en ik ervoor dat de motor van Reon gerepatrieerd wordt naar een erkend bedrijf van waaruit de motor naar Nederland word gerepatrieerd . dan gaan we naar het politiebureau daar wachtend op een politierapport . Reon belt op vanuit het ziekenhuis  en vertelt dat ie zijn arm heeft gebroken en dat zijn paspoort is ingenomen. Ook krijgt hij een verbaal voor het veroorzaken van een eenzijdig ongeluk en moet een boete van 150euro betalen . Hij heeft dat niet contant dus moet mee naar een pin automaat , en word weer door de politie terug bij het ziekenhuis afgezet. De politie komt ons vertellen dat wij het politierapport niet mee krijgen maar dat het bij Reon word afgegeven samen met zijn paspoort .  Dus dan maar op weg naar het ziekenhuis in Ljubljana .

Als we Reon uiteindelijk hebben gevonden zoeken we via de GPS een dichtstbijzijnd hotel.

Dit is gelukkig 500 meter verder op, Reon loopt er naar toe en wij uiteraard met de motor.  Reon kan niks met 1 hand ,dus wat hulp is geen overbodige luxe.

Vanuit het hotel gaat Reon aan het bellen naar hulpdiensten om het vervoer van hemzelf en de motor naar Nederland te regelen .

We zitten in een wel erg luxe hotel en genieten van het heerlijke eten deze avond .

 

 

Woensdag 21 juli       Ljubljana – Faakerzee 275 km.

 

We beginnen de dag rustig aan en wachten even wat telefoontjes af, over hoe ver het is, met regelen voor de naar huisreis van Reon .

Om goed 11uur rijden we naar de garage waar Reons motor staat om de groene kaart en kentekenbewijs te brengen . Als we terug komen heeft Reon goed nieuws. Hij word om 16uur met de taxi opgehaald en naar het vliegveld gebracht , en het vliegtuig vliegt hem om half7 naar Schiphol.  Daar staat weer een taxi klaar die hem naar Weert toe brengt .

Nou dit is fijn want dan kunnen Hans en ik ook weer verder met de reis . We rijden om 13.30uur aan en willen in ieder geval tot Oostenrijk rijden . Wel raar gevoel om afscheid te nemen van Reon , heel jammer dat het zo heeft moeten lopen . In Oosterijk bij Faakerzee gaan we camperen op camping “Anderwald”.

Vanuit de camping naar een hoger gelegen hotel/restaurant gelopen waar we op het terras een prachtig uitzicht hebben op de bergen en de Faakerzee . We laten alle hectiek  van de afgelopen2 dagen aan onze gedachten voorbij gaan en nemen een pot bier . We sms’en wat met vrienden en genieten van een mooie zomeravond met volle maan . Om 23.45uur sms’en we Reon of hij al thuis is , hij sms’en  terug dat ie al in Weert is en over 5 min thuis . Mooi dan kunnen wij ons hoofd rustig neer leggen.

Donderdag  22 juli    Faakerzee – Westendorf    +/- 250km

 

Tegen 11.30uur zijn we klaar met ontbijten en pakken en rijden dan richting Westendorf.  We gaan via de doorgaande wegen en door de Taurntunnel.Om 17uur komen we aan in Westendorf en zetten de tent op de Panorama camping. Mooie camping met alle voorzieningen dus ik kon lekker een wasje doen en in de centrifuge wringen en ophangen in een drooghok. Om 23.30uur gaan we lekker in ons eigen nestje slapen .

Vrijdag 23 juli  rustdag Westendorf .

 

Lekker in het zonnetje ontbijten voor de tent en daarna willen we om 12uur naar het dorp lopen om te pinnen .  Maar The en Ger vrienden uit Stamproy  staan voor bij de camping op ons te wachten . Ze waren om 6uur aangereden en om 12uur in Westendorf.  The en Ger hebben in deze omgeving 2 jaar een blokhut gehad , met als gevolg dat ze hier ieder weggetje op hun duimpje kennen. The rijd met ons hoog de bergen in op weg naar de Käse-alm.  Onderweg komen we “Peter aus de Bergen” die een lift zoekt naar de Käse-alm . Dus we zijn nog geen 1/2uur in de bergen of ik heb al een dijenkletser op mijn schoot.

Om bij de Käse-alm te komen moeten we eerst door een bos lopen wat vol met bosbessen staat . Maar dan zien we de Käse-alm , een prachtige oude blokhut. Hier word nog traditioneel kaas gemaakt hammen en worst gerookt.  We lunchen hier en laten ons de traditionele gerechten goed smaken ,in combinatie van hoe kan het anders een 1\2 liter bier .  “Peter aus die bergen” begint voor ons op een cider te spelen en zingt er sentimentele liedjes bij .   Echt een sfeer zo vind je het nergens . Dan komt de eigenaar met een snapsmachine voor de dag , een geweldig vernuftig apparaat .

Inmiddels is het gaan regenen en de mannen gaan met de paraplu de auto halen zodat de dames kort bij kunnen instappen . We maken een prachtige tocht door de bergen en The en Ger laten ons van alles zien en uiteindelijk gaan we samen eten en sluiten we de dag af met een pot bier  .

 

 

                                       Käse-alm

 

Zaterdag 24 juli  rustdag Westendorf.

 

De hele nacht heeft het geregend en het regent s’morgens nog. Om 11.30uur komen The en Ger ons ophalen . We gaan bij Erwin en Brigitte op bezoek. Dit zijn duitse mensen die in Westendorf een vakantieverblijf hebben . Het begint met allerlei snaps op tafel die je uit beleefdheid niet kunt afslaan . Dan gaan we weer verder en genieten van de bergen en natuur . We zien dat de rivier erg gezwollen is van de regen en bruin van kleur . Rond 14.00uur belanden we boven in de bergen bij Mevr Grindhof .

Een grote boerderij waar een kleine stube is gecreëerd waar je een eerlijke lunch kunt bestellen. Zelf gemaakte goulash soep  met stevig vast brood met spek erop.  We genieten van de gemoedelijk sfeer en de eerlijke oprechte Mevr Grindhof . Ze neemt op gewiekste wijze  een plaatselijk vrijgezel in de maling . Heerlijke humor waar ik om kan grinniken. Toen naar de camping gegaan om een dutje te doen . De snaps doen hun werk. Om 18uur vertrekken we met de taxi naar het dorpsfeest in Westendorf. Het heeft nog steeds geregend wat erg afbreuk doet aan de sfeer op het dorpsfeest.  Maar toch proeven we de sfeer van dit dorpsgebeuren en snoepen van een gegrilde  1\2 haan en gaan om 24 uur naar de tent om te slapen .

 

Zondag 25 juli  Westendorf – Eppstein      +/- 585km

 

Gelukkig is het droog en kunnen we alles droog inpakken . We spreken met The en Ger af om samen te ontbijten in het dorp, maar helaas loopt er iets mis in de communicatie .

Maar dan toch vinden we elkaar en drinken nog gezamenlijk koffie voordat wij de reis naar huis beginnen .  Het waren in Westendorf samen met The en Ger ontspannen dagen en hebben er van genoten. Om 11uur rijden we aan over de snelweg tot voorbij Frankfurt .

In Eppstein nemen we een hotel en gaan bij de Griek eten .

 

Maandag 26 juli Eppstein – Rosmalen +/- 400km.

 

Om 8 uur zitten we op de motor en goed en wel op de Duitse autobaan begint het vreselijk te regenen wat aanhield totdat we Nederland binnen rijden .

Rond 12uur zijn we thuis in Rosmalen . We hebben een prachtige vakantie gehad omdat Kroatië voor motorrijders een geweldig land is . Alleen bloedheet en heel jammer dat Reon in Slovenië onderuit ging . We hopen maar dat de genezing voorspoedig verloopt .

En wij gaan weer dromen en plannen maken voor een volgende motorvakantie .

                                

Senna was ook in Westendorf                                                   

 

                                                 

                                                                                    terug