terug

 

Muziekje erbij ?

 

Kan de muziek invoegtepassing niet maken

 

                                                                     In het natuurpark Picos de Europa.

 

Picos de Europa een adembenemend mooi  natuur gebied in Noord Spanje .

Motorvrienden van ons zijn een aantal jaren geleden hier naar toe geweest en waren heel enthousiast over deze reis. 

Ons plan is om in 2 dagen over rode en gele weggetjes naar La Roussel ( bij Bergerac ) te rijden .  Vrienden van ons hebben daar een vakantieverblijf en hebben ons uitgenodigd . We blijven daar 1 dag en gaan dan de dag erop samen met hun naar de Spaanse Pyreneeën .

2 dagen rijden we samen met Martie en Regina door de Spaanse Pyreneeën en nemen bij Pamploma afscheid.

Vanaf  Pamploma rijden we via routes die door stichting En Route zijn uitgezet naar

Picos de Europa.

Na 5 dagen zijn we terug in Frankrijk en rijden dan weer in 2 dagen naar huis via onze eigen uitgezette route .

 

1juni : Rosmalen – Clamecy  685 km.

2juni : Clamacy – La Roussel 565 km.

3juni : Rustdag .

4juni : La Roussel – Vielha 340km.

5juni : Vielha – Auritz 300km.

6juni : Auritz – Najera 295km.

7juni : Najera – Ojedo 275km.

8juni : Ojedo vertrokken Rondrit Picos de Europa overnacht in La Hermida 245km.

9juni : La Hermida –Vitoria 295km.

10juni : Vitoria – Tarbes 350km.

11juni : Tarbes – Charost 550km.

12juni : Charost – Rosmalen 920km.

                                                                                

 

 Heel veel dorpjes in Frankrijk zien er zo uit , de huizen vlak aan de  weg  en de gevels zijn

grouw .  Rechts : het 1ste hotel.                                                                                                

 

1 juni zondag  , Rosmalen – Clamecy 685 km.

 

s’Morgens om 7.30uur zitten we op de motor op weg naar Frankrijk .

De route loopt helemaal binnendoor we vermijden snelwegen .

Valkenswaard, Hasselt, Namur, Dinant, Givet, Reims dan naar Troyes de snelweg  en van daaruit weer verder over gele weggetjes naar onze eerste overnachting in Clamecy.

De route verloopt perfect, mooie rustige wegen niemand voor ons en niemand achter ons .

Heerlijk rijdend langs de maas bij Dinant voel ik de rust in me komen .

De dingen van alle dag vloeien weg en het vakantiegevoel komt er voor in de plaats .

Hans links voor me rijdend alle bij de blik vooruit en volop genieten van de natuur.

De geuren van de bloeiende planten , de wind door je snoet en het oorstrelende geluid van een Harley .  Nou zeg nou eerlijk als jij als motorrijder dit leest “ultiem genot” of niet dan .

Nou ja ik ken nog wel ander “ultiem genot”  maar daar wijd ik hier op papier maar niet over uit.  Om 18.00uur komen we aan in Clamecy en gaan daar op zoek naar een hotel . Je denkt dat is deze tijd van het jaar geen probleem maar veel is nog gesloten omdat het hoogseizoen nog niet is begonnen. Maar het Hotel waar we overnachten is perfect . Het dineer is erg lux en lekker we genieten er met volle tuigen van.  Als tussen gerecht die overheerlijke franse kaas  en als toetje crème brouille . Dat was een smaakpapil strelend einde van de dag.

 

                                                                                                Een fotoinpressie van Clamecy.

 

2 juni maandag ,  Clamecy – La Roussel  565 km.

 

Vandaag gaan we op weg naar La Roussel waar motorvrienden Martie en Regina in hun vakantiehuisje La Merlin zijn .  Maar onderweg daar naar toe gaan we eerst  een bezoek brengen aan Oradour-s-Glane .  Dit is een dorpje kort bij Limoges wat als nationaal monument bewaard is gebleven na de vreselijke gebeurtenissen in de oorlog van 40-45.

In dit dorpje wat geheel uit ruïnes bestaat, heeft tijdens de tweede wereldoorlog een vreselijke slachting plaats gevonden . Het is een zeer indringend monument . In de middag van 10 juni 1944 trok een detachement  SS-ers  het dorp Oradour-sur-Glane binnen en verzamelde de hele bevolking op het marktplein . De vrouwen en kinderen werden opgesloten in de kerk en de mannen in schuren en garages.  Daarna werden de mannen met machinegeweren afgeslacht en de kerk vol vrouwen en kinderen  werd door een bom tot ontploffing gebracht . Vervolgens werd het hele dorp platgeschoten. Er stierven in totaal 642 mensen . Slecht 5 mensen wisten te ontkomen . Daarna werd het hele dorp in brand gestoken , waarbij 328 gebouwen in vlammen opging . Na de oorlog is naast de puinhoop een nieuw dorp gebouwd en om het afgebrande dorp een muur gebouwd. De gruwelijke resten zijn een monument voor degene  die toen zo wreed zijn gedood .

Nou hier word je wel stil van en duurt het even voor de vreselijke indrukken gezonken zijn .

 

 Foto's hieronder zijn van het nationaal monument Oradour-sur-Glane

 

We rijden verder op weg naar La Roussel waar we Martie en Regina gaan bezoeken .

Rond 20.00uur komen we aan, en worden zeer gastvrij ontvangen .

La Merlin wat een Paradijsje. Een typisch Frans huis met een leistenen dak en vensters voor het raam. De sfeer in het huis is erg behaaglijk,  een grote eettafel  en een imposante open haard spelen hier een grote rol in .  Het is heel goed in te denken dat je hier je eigen helemaal thuis voelt . Om het huis heen ligt een glooiende tuin die uitmond in het bos. De tuin is omheint met schrikdraad om op die manier de wilde zwijnen op afstand te houden. In de tuin staan onder andere vijgen, mispel, noten, kersen en andere fruitbomen .

Na het bekijken van al dit moois worden  we uitgenodigd aan de grote eettafel te gaan zitten .

Het is inmiddels 21.00uur geweest dus het heerlijke  eten laat ons goed smaken , en daarna slapen we als een roosje in La Merlin .

 

                            Het huisje LA Merlin                                                                   

 

3 juni dinsdag,  Rustdag  in La Roussel.

 

Vandaag lekker op ons gemak naar de markt geweest in Le Brugue .

Erg leuk z’n markt er worden veel typisch franse producten verkocht , zoals worst, franse kaas, olijven, ganzenlever, wijn, en veel kruiden .  Je ziet ook dat er heel andere vis verkocht word zoals een hele tonijn, kreeft, oesters, krab, paella je kunt het zo gek niet bedenken of het ligt er. Ook werd er zelf gemaakte zeep verkocht in allerlei geuren.

Het voelde zo Frans echt heel leuk om dit te ervaren .

Terugkomend van de markt rijden we langs een heel klein dorpje  boven op een rots . Het dorpje heet Limeuil en  boven op de rots staat een groot kasteel.

Verder rijdend over een mooie toeristische route naderen we het dorpje Domme .

Het was een heel smal weggetje , vlak langs de huizen oprijdend die tegen een rots zijn aan gebouwd .  Boven in Domme aan gekomen geluncht en genoten van het prachtige landschap .

Het was vandaag droog tot 18.30uur toen begon het weer te regenen .

Het heeft al veel geregend in Zuid-Frankrijk je kunt het zien aan de rivieren die zijn erg gezwollen .

Voor de regen toch nog in de zon kunnen zitten en genoten van de stilte en de zon op je lijf in de tuin van La Merlin.  Martie en Regina  hebben weer heerlijk gekookt,  die avond vroeg naar bed want morgen gaan we weer verder op de motor  richting de Spaanse Pyreneeën.

 

 

 

4 juni woensdag, La Roussel- Vielha 340 km .   

  

 Samen met Martie en Regina op weg naar de Spaanse Pyreneeën.  Eerst nog een heel stuk op doorgaande wegen door Frankrijk heen en dan aankomend in een prachtig stukje Spanje.

We rijden over wel heel smalle weggetjes en tussen diepe bergkloven het is prachtig om te zien. We kunnen niet stoppen om een foto te maken zo smal is de weg. Je kunt je motor niet goed parkeren . Overal in de bergen staat van alles in bloei  zoals brem en allerlei rotsplantjes.

Boven op de bergen in de verte ligt de eeuwige sneeuw wat een uitzicht zeg .

Op het einde van de dag ben ik toch wel moe van het vele bochten werk omhoog en omlaag .

Die avond hebben we wel een goed bed, maar het eten is niet alles .

 

  Spaanse Pyreneeën.

5 juni donderdag,  Vielha – Auritz  300 km.  

 

Vandaag een prachtig mooie dag gehad , voor het eerst geen drop regen gehad.

Ook de natuur was geweldig , rijdend over bergen en door bergkloven .

Heel veel pelgrims zien we lopen die op weg zijn naar het bedevaart oord Santiago de compostela in helemaal het westelijke deel van Spanje. Sommige pelgrims zijn al maanden op weg  en weer andere lopen bv 2 X  per jaar 1 week. De wandelroute staat met borden langs de weg aan gegeven . Er staat een schelp  op, ook zit deze bewegwijzering in het straatwerk verwerkt. Een koperen schelp.  We nemen een Hotel op de route die Hans en ik de volgende dag vervolgen . Martie en Regina gaan de volgende dag weer terug naar hun vakantiewoning.

We hebben samen een paar heerlijke dagen gehad en het was erg leuk om bij hun trots in La Roussel een kijkje te nemen , het was puur genieten .

 

                     

 

 6 juni vrijdag, Auritz- Najera  295 km.

 

Vroeg in de ochtend nemen we afscheid van Martie en Regina en scheiden onze wegen we verlaten elkaar door een nevel van mist en regen . Op zulk moment vervloek ik de weergoden en baal als een stekker . Super geconcentreerd vervolgen we onze route die we rijden van En Route . Onderweg komen we de pelgrims tegen het zijn net wandelende paddenstoelen met hun regenkap over  z ich zelf en de rugzak .  Och denk ik bij me zelf wat zit ik toch te klagen op die bromtol , ik hoef alleen maar gas te geven . Dat gaf de mens moet en kracht .

Om 10.30uur werd het droog en hebben we met volle teugen genoten van rijden over bergen en door diepe dalen . We zien herten in het veld , rijden door wijnstreken en de gloeiende velden staan in bloei met klaprozen wat geweldig mooi afsteekt tegen de bergen .

De tijd lijkt stil te hebben gestaan in de dorpjes , het straalt een enorme rust uit .

De mensen leven er een tempo lager als bij ons.

 

 

 

                                                      

 

 7 juni zaterdag, Najera- Ojedo 275 km.

 

Vanmorgen was het droog toen we aanreden, gelijk reden we het landschap in van druivenplantages en hoogvlaktes . Ondanks het wel koud was gaf deze schoonheid mij een gelukzalig moment . Wat zijn we rijk dat we dit samen mogen beleven .

Heerlijk een broodje gegeten in  een ouderwets cafeetje waar opa en oma hun best deden om hun zoon te ondersteunen met de bediening . Nou ja ondersteunen opa maakte op zijn Spaans ons duidelijk dat tussendoor een slokje van zijn borrel wel lekker was . Het is maar de vraag hoe lang ie met dat glas doet . Later op de dag komen we dichter bij het nationaal park  Picos de Europa . We zien prachtige vergezichten met sneeuw in de verte op de bergen .

Hoog in de lucht zweven gieren wat een prachtig gezicht is dat . We zien ooievaars op hun nest met een paar jongen, recht voor ons neus zweven roofvogels de diepte in van de berg af .

Vandaag veel kronkelende wegen gehad en heel veel indrukken op gedaan wat een voldaan maar ook moe gevoel gaf .  Het hotel was goed van eten maar het bed was middelmatig en het ontbijt was echt puinhoop. Nog niet 1 vers stukje stokbrood was er.

 

                           

 

 

                                    

8 juni zondag, Ojedo vertrokken rondrit Picos de Europa en overnacht in La Hermida 245 km.

 

De dag begint niet zo goed met regen aan gereden en boven op de eerste pas was het uitzicht beperkt . Dikke mistwolken op de Puerto de San Gloria.  Gelukkig werd na 11.00uur het weer beter. O , wat een prachtige natuur vooral door de bergkloof naar het kleine plaatsje Cain. Je rijdt over een heel smal weggetje 10km dalend . Het lijkt of het weggetje tegen de rotsen is geplakt . Veel wandelaars kom je tegen op weg naar het dorpje Cain . Onder in de bergkloof

loopt een waterval met kristal helder water.  Ik moet eerlijk bekennen dat ik het soms wel een beetje eng vond. Nou naar 10 km kom je op het eindpunt, en rijden weer 10km terug, maar nu continu stijgend .  Het regent weer hè balen. Opeens schiet er een wild zwijn de weg over , verrek denk je dan .  We rijden een zijweg in naar boven naar Covadonga.  De weg naar de 2 meren worden steeds smaller . Maar het uitzicht is adembenemend het lijkt of je op het dak van de wereld rond rijdt . Roofvogels scheren recht voor je neus de afgrond in . De rotsen vertonen allerlei kleuren groen van de mosjes en of blauw geel van de bloemen .

Het zien van dit alles ontroerd me, en ik laat alle emoties de vrije loop.  Maar wat zijn de wegen smal en de afgronden net langs de weg diep, de automobilisten bleven goed aan de kant anders had je echt een probleem .  Het was prachtig vandaag maar wel vermoeiend met al die bochten . In La Hermida een pensionnetje gevonden ,dit lag langs een waterval en tussen de bergkloven . Het was eenvoudig maar schoon en een goede douche .Die avond de kaarten zitten schrijven en vroeg naar bed.

Toen we in de ochtend wakker werden was het kakofonie aan vogelgeluiden en verder hoorde je niks .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    

                                                                                                 

9 juni maandag, La Hermida – Vitoria 295 km.  

 

De eerste 10 km  droog en toen regen , regen , regen . Het was afzien en zwaar rijden, pas op en pas af  en boven op de pas niks te zien door de mist . We hebben de route afgesneden waardoor we op het einde van de dag 70 km van de volgende dag hebben gereden.  Boven op de passen stonden de loslopende koeien ons net aan te kijken , zo van want doen die mafkezen nou toch hier .  Op een gegeven moment stond er een joekel van een stier boven op een berg langs de weg ons gade te slaan , hij gaf me het gevoel van dat ik me op hem terëtorium begaf

 en moest oprotten .We komen door kleine boeren gehuchtjes waar het leven heeft stil gestaan.

Ondanks het niet z’n mooie weer geniet ik toch van alles wat ik onderweg zie .

We komen rond 13.00uur aan in een traditioneel Spaans dorpje, en we gaan daar een café binnen om wat te eten . Het café bestaat uit een bar van wel 10meter lang waar allemaal boeren in hun overal  aan hangen .  Niemand sprak er engels  dus hoe maak je nou duidelijk dat je wat wil eten .  Nou naar allerlei pogingen ben ik maar met handen voeten en geluid een kip na gaan doen en dat was een goede zet. Alle boeren wisten wat ik bedoelde en er kwam naar niet te lange tijd voor ons bijde een stokbrood aan met gebakken ei en chirizo worst .

De worst hadden ze weg mogen laten die was erg vet , maar voor de rest smaakte het goed .

We rijden verder tot Vitoria en die avond vinden we een hotel in Baskenland.

 

La Hermida, rechts boven het pension.

 

10 juni dinsdag, Victoria – Tarbes 350km.

 

De hele dag rijden we door Baskenland  naar Frankrijk . We rijden door Gernika  deze stad is voor de Basken een heilig oord . In de 9e eeuw  kwam hier de Batzarrak, de Baskische volksvergadering  bijeen onder de eik , de Guernikako Arbola.  Deze eik is het merkteken wat de vrijheid symboliseert  voor de Basken.  Men zorgt ervoor dat er steeds een nieuwe eik is , die de oude vervangt  om het symbool van de liefde voor de vrijheid van de basken  te behouden . Jammer genoeg  hebben we deze eik niet gezien .

Bij Azpeitzia  komen we langs een baseliek  van St . Ignatius  van Loyola, stichter van de jezuïetenorde . Even een kijkje in de kerk gedaan het  was een prachtige barokke inrichting.

De hele dag verder in de regen gereden en weinig gezien van de natuur door het slechte zicht .

Wel nog door een heel mooi Baskisch stadje gereden genaamd Ainhoa. Het bestaat uit een straat met aan beide zijde witte huizen met de kozijnen in allerlei kleuren geschildert .

We rijden deze dag door tot net voor Tarbes en nemen daar een hotel . We zijn nog 17 km van Lourdes af  en twijfelen nog even of we dit willen zien . Toch maar niet gedaan .

Het  eten die avond was een plaatselijk gerecht maaltijdsoep met een halve eend erin, Hans vond het vies maar ik vond het lekker .

 

 

Baseliek van St Ignatius van Loyola stichter van de Jezuietenorde.

 

 

 

 

 

 

Baskisch stadje Ainhoa.

 

 

 

11 juni woensdag, Tarbes – Charost 550 km.

 

We hebben de route naar huis zelf uitgezet over voornamelijk rode wegen .

De route  gaat als volgt  Pau, Tarbes, Auch, Agen, Bergerac, Perineux , Limoges, Chatouroux, Auxerre, Troyens, Reims, Charleroi, Namur, Hannut, St Truiden, Hasselt, Valkenswaard, Eindhoven, Rosmalen. Het is vandaag goed gegaan we hebben een leuk hotel in Charost , waar het eten  overheerlijk is .

 

12 juni donderdag, Charost – Rosmalen 920km.

 

Om 8.00uur zitten we op de motor en we schieten goed op, maar bij Reims nemen we de verkeerde afslag poes . We rijden  tot Laon  en daar gaan we eraf, om vervolgens binnendoor weer terug naar de  N5 richting Charleroi  te rijden. Dit was 200km extra om 22.30uur zijn we pas thuis en 920 km op de teller .  We zijn helemaal kapot , maar kunnen terug kijken op een geweldig mooie reis met veel prachtige natuur en perfecte routes die erg goed waren uitgezet .

En Route verdient daarvoor een pluim.

 

Boven  op de pas bij Cavadonga.

 

 

 

terug