terug

 

                                                                           

                                                  Zie hieronder de route op kaart van de Western Higlights
                                                          Grotere kaart weergeven

 

 

foto1:winkel van sinkel onderweg naar Palm Spring.

foto2,3: Grand Canyon.

foto 4

foto5,6,7,8,9,10 In het Hard rock cafe

 Las Vegas

foto6

foto7

foto8

foto9

foto10

foto11:In de gokwereld van Las Vegas

foto12;Bloedheet uitpuffen. foto13,14,15,16,17,18.Harley Davidson

cafe in Las Vegas

foto14

foto15

foto16

foto17

foto18

foto19,20,21,22,Hotel Paris in Las Vegas

foto20

foto21

foto22

foto23 wat een gigantische vrachtwagen

 foto24,25.dollars die je kunt winnen en een koepel van glas in lood in Hotel Paris

foto25

foto26.Hotel Flaming.

foto27,28 Hotel La Mirage.

foto28

foto29 Hotel Paris

foto30 Hotel La Mirage

foto31

foto32 eten bij de Bear.

foto33

foto34 van de hitte heeft Hans geen last.

foto35

foto36 geweldig wat een mooie dingen zijn hier te koop

foto37

foto38 voor 20.000dollar koop je een bloedmooie chopper

foto39

foto40

foto41

foto42

foto43 dineren in rock en rol stijl eetcafe

foto44

foto45

foto46 grand canyon

WESTERN HIGLIGHTS

Motortocht door de mooiste delen van het zuidwesten van Amerika begonnen op 22 juli 2006 en beëindigd op 9 augustus 2006.

We hebben een 20 daagse georganiseerde reis geboekt bij U.S.A. motorreizen.

Vanuit Rosmalen gingen we met 5 personen Ed , Patrick , Mirelle,  Hans en Annemarie.

 

 

 

 

 

1ste  dag  Amsterdam-Los Angeles.

 

Anita een vriendin van ons brengt ons naar schiphol , we zijn er vroeg maar kunnen al inchecken .  Een hele ervaring want voor Hans was het de 1ste keer vliegen .

Vooral het opstijgen en landen vind Hans erg inposant, ongelofelijk hoe z’n groot toestel in de lucht kan blijven, maar ik (Annemarie) ben absoluut niet in mijn knollentuin tijdens het opstijgen en dalen. Ik voel me beroerd ,braakneigingen barst van de oorpijn en mijn evenwichtsorgaan is van slag bah,bah.  Tijdens het controleren van de tickets en paspoort van Washington naar Los Angeles  laat ik bij de 1ste controle de tickits liggen en kom er bij de 2de controle dus niet door en mag ook niet terug. Paniek wat nou ?  Erik de reisleiders regelt het gelukkig met een agent en die loopt met me terug en jawel hoor de tickets liggen nog bij de andere controle.

Nou verder loopt\vliegt alles op rolletjes totdat we met onze koffers op de hotelkamer zijn,

Hans die alles op slot heeft gedaan heeft zijn taak iets te serieus genomen, alle ritsluitinglebeltjes met tairips aan elkaar verbonden, shit hoe krijgen we dat nou open zonder mes of schaar.  Naar de bali daar hadden ze ook niks, wat nou? MMM een strijkijzer in de kast , tairips door smelten moet lukken. Na enkele heftige minuten (zacht uitgedrukt) lukte het

en het probleem was opgelost. Overnacht in Hacienda hotel  in Los Angeles.

 

 

2de  dag  (195 mijl)  Los Angeles – Palm Springs.

 

De motoren opgehaald dit had nogal wat voeten in de aarde. Over het algemeen valt hier wel een opmerking over te plaatsen . Ze geven mijn bestelde motor, even later moet ik hem weer inleveren want die heeft nog geen service beurt gehad en ik krijg een andere . Maar die geen service beurt heeft gehad gaat wel mee als reserve motor.

Iemand anders krijgt een Harley wat later blijkt dat het stuur krom is.

Van een Harley piepen heel de vakantie de remschijven oorverdovend, terwijl ik wel kan zeggen dat ik herrie van een Harley gewend ben.

Bij een Harley Sportster lekt de hele reis olie uit het oliereservaar .

Met reserve Harley word 2 dagen gereden en de achterband zit al op het canvas.

Maar dit alles heeft absoluut geen invloed gehad op de fantastische motorreis ervaring

We zijn vandaag Los Angeles uit gereden en de San Bernardino Mountains in.

Je verbaasd je al over de weidsheid van Amerika , oneindige wegen die reiken naar de Horizon . Het is vandaag bloedheet en stoppen regelmatig om water te drinken en op die manier komen we in Palm Springs aan waar we overnachten in Motel 6.

Het is vandaag 23julie en Ed is jarig hij word 40 jaar  bij een temperatuur van 50graden , dus “vur une blanke bekant nie te doen”. Vermoeid en met last van de hitte bedtijd naar bed.

 

 

 

3de  dag  (210 mijl)  Palm Springs - Lake Havesu

 

Via Joshua Tree en Twenty Nine Palms rijden we de dessert in. Bij Parker de Colorado River over naar Arizona, dan noordelijker tot Lake Havesu  met de beroemde London Bridge .

Het was bijna niet te doen 52 graden gaf de temperatuurmeter op mijn motor aan. Om de 40 mijl moesten we zeker stoppen om water te drinken.

Ik en Patrick waren oververhit mijn polsslag leek wel 200 , bij een stop midden in de desert

heb ik in de schaduw gezeten en water over me heen gegooid en een natte zakdoek op mijn kop gelegd. Het interesseerde mij geen barst hoe ik eruit zag  en heb later als roodkapje een  rode zakdoek nat om mijn kop gebonden. Later toen het weer ging kon ik pas genieten van de leuke stop bij een soort rommel zaak waar de gekste dingen te koop waren.

Hans doorstaat trouwens de hitte heel goed en zegt dat we slappelingen zijn (och ja je kent hem).

Vandaag beleven we ook hoe verschrikkelijk groot de vrachtwagens zijn die voorbij komen het zijn gewoon halve woonhuizen.

Wat ook zo verschrikkelijk groot is zijn de campers , man, man, man, je weet niet wat je ziet zo big, big, big.

Maar ondanks de hitte ook kunnen genieten van de omgeving, prachtig rood en geel gesteente

en  het Lake Havasu met net voor het hotel de London Bridge.

Die avond een prachtige zonsondergang kunnen fotograferen  met  een mag wel zeggen perfect resultaat. Erik en Raimo  (reislijders) zorgde overdag voor genoeg koud water in de koelboxen in de aanhanger. Voor de avond zat er de bestelde drank in voor iedereen, dit kochten ze in de supermarkt waar ook zakken ijs te koop zijn.

Dit dronken we gezamenlijk aan het zwembad je betaalde daar 1 dollar voor, dit mag bij ieder hotel dat was toch wel toppie.

Bij het aftanken op het eind van de dag werd de drank en ijs bij het pompstation ingekocht

en als we dan bij het hotel aankwamen namen we eerst een pintje “getverpielekes wa is da lekker”. Overnacht in Lake Havasu city  hotel Island inn resort.

 

 

 

 

4de  dag  (265 mijl)    Lake Havesu - Flagstaff.

 

 

 

 

Vandaag zoveel mogelijk over de “Route 66” .  Over de Oatman Pass (hier lopen de ezels los) naar Seligman. Het is ongelofelijk dat over deze smalle bergpass vroeger al het verkeer van oost naar west reed.  In je fantasie zie je de cowboys te paard de postkoetsen en later in de tijd het gemotoriseerd verkeer zich verplaatsen over de Route 66. Het was vandaag heerlijk motorweer en volop genieten van de prachtige natuur .  Het bezoek aan Seligman  en de beroemde barbershop was leuk .  Onderweg zie je oude pompstationnetjes met vele oldtimers

die zo langzaam aan de grond in zakken, het geheel geeft je een duidelijke indruk van hoe het is geweest.  Op het laatst van de dag krijgen we een flinke regenbui, och de regen voelt warm aan en bij de stop smaakt de warme koffie extra lekker.  En een 2de bak is geen probleem want die super grote mok word gratis bij gevuld en dat werkt zo ook met frisdrank , kaasje voor een Hollander . Overnacht in Flagstaf  Days inn.

 

 

 

 5de dag  (150 mijl)  Flagstaff – Gray Mountain.

 

Vandaag  nemen we uitgebreid de tijd om de Grand Canyon te bezichtigen.

Ik was in de overtuiging dat de Grand Canyon bergen waren , maar niets is minder waar.

Opweg er naar toe rij je door een vlakte met naaldbomen en volverwachting klopt je hard.

Pas in de helicopter vliegend ernaar toe zien we dit machtig prachtig indrukwekkend adembenemend ongeloofwaardig natuur verschijnsel. Een scheur in de aardkorst.

Woorden schieten te kort tranen schieten me in de ogen dit,dit ,dit , kan ik niemand vertellen.

Een gevoel van dankbaarheid bekruipt me dat ik dit samen met  Hans mag beleven.

Ik zie een natuur verschijnsel waar ik me heel klein bij voel ,ik beseft dat dit in miljoenen jaren is ontstaan.  De helikoptervlucht is de moeite waard je ziet de Canyon prachtig van boven af , na deze vlucht gaan we naar het Imax theater wat een indruk geeft over hoe de mensheid in de geschiedenis de Canyon heeft ontdekt en in kaart gebracht. Een klein detail, met mijn evenwichtsorgaan ging het maar net in de helicopter, en dan die 3 dimensionale film erachter aan , duizelingwekkend . 

Na dit alles lekker op ons gemak langs de Canyon gereden en op uitzicht punten genoten en foto’s gemaakt. Trouwens in Arizona hoef je geen helm op, tegen ons principe maar met die kleine stukjes rijden en een maximale snelheid van 35 mijl per uur is dit toch een heel prettig gevoel.

Op het einde van de rit komen we langs kraampjes van de NAVAJO indianen. De indianen leven in een soort reservaat , hun woningen zijn houten huizen wooncaravans en her en der zie je nog traditionele ronde stenen hutjes.  Ze voorzien zich in het levensonderhoud door die prachtige zilveren met blauwe stenen sieraden te maken en te verkopen.  Dat blauw gesteente word in hun eigen leefgebied gevonden. Ook zijn andere souvenirs een bron van inkomsten, en dan moet je denken aan alles wat met indianen te maken heeft.

Je ziet dat deze bevolkingsgroep een hard bestaan heeft , triest want het zijn de oorspronkelijke bewoners van Amerika maar hun is veel ontnomen door de latere overheersers. Hier werd nergens in het openbaar alcohol verkocht blijkbaar verboden door de staat omdat de indianen er niet tegen kunnen.

Overnacht in Gray Mountain motel Anasaze inn word gerund door indianen.

 

6de dag (235 mijl)  Gray Mountain - Blanding.

 

Door de Painted desert via Kayenta naar Monument Valley waar we met indianen in een jeep  door Monument Valley  rijden en alles van kortbij kunnen aanschouwen.

Het gesteente wat je ziet is alleen maar vuurrood ook het zand is rood , prachtig mooi om te zien. Tijdens de jeeprit lijken we wel een stel terroristen , een zakdoek voor je neus en mond om te voorkomen dat je stof inademt. In dit gebied proberen ook de indianen weer om hun kostje bij elkaar te verdienen met sieraden verkopen , paarden verhuren, jeep safari, souvenirs verkoop.

Van hieruit  via Mexican Hat naar Blending overnacht  in een Best Western hotel.

 

 

 

 

7de dag (320mijl) Blanding - Panguich.

 

Een prachtige rit door het  Capitol Reef  National Park geweldige bochten en overweldigende natuur. Op een gegeven moment rij je over white mountain , werkelijk een weg over de top van een berg met zicht aan bijde zijden naar beneden toe . Toevallig komen we 2 stellen tegen in een camper en warempel die kennen we van Horizonmotorreizen,  het doet hun zeer om ons op de motor te zien en wij maar jennen dat het watjes zijn ha,ha,ha. Op een gegeven moment rij je ook door een rivierbedding die door de eeuwen heen is droog te komen staan je ziet in feite de jaarringen op het gesteente.  Het voelt alsof jij een speldenprikje in de tijd bent die dit beeld mag aanschouwen.  Met een beetje fantasie zie je dinosaurussen en mammoets lopen en ik moet eerlijk zeggen dat het heerlijk is om op de motor te zitten en in mijn eentje mijn fantasie verhalen samen te stellen.  Kun je je voorstellen dat gevoel, motorrijdend over een rustige weg , ontspannend de bochten nemend het gevoel dat je zweeft . Alle tijd hebben om alle emoties binnen te laten komen en weer weg laten vloeien om weer plaats te maken voor andere emoties die je voelt ziet ruikt. Op zulke  momenten voel ik me intens gelukkig en emoties worden me te veel , maar och dat ziet niemand ik heb mijn helm op en mijn zonnebril op mijn neus. In dit gebied hebben Mormonen zich na vele omzwervingen kunnen vestigen je ziet het aan de boomgaarden en hun strenge geloof heeft nog invloed.

Weer mag alcohol niet worden verkocht in het openbaar, maar ze weten wel een oplossing in het restaurant. De deur gaat op slot en ze noemen het volle restaurant een besloten feest en dan mogen ze wel alcohol schenken.  De spire ribs  zijn overheerlijk deze avond.

Overnacht in Panguich Best Western.

 

8ste dag (100mijl)  Panguich- Hurricane.

 

Prachtige rit door Bryce Canyon Nationaal Park dan een stukje terug en op weg naar Zion Nationaal Park .  Bryce Canyon  is heel apart het zijn allemaal puntige torentje van steen die geel en rood van kleur zijn . Zion Nationaal Park is weer heel anders hier rij je tussen de rots kloven door die oneindig hoog zijn, met overal kabbelende beekjes in de diepte.

Dit imposant schouwspel is bijna niet vast te leggen op de foto.

s’Avonds hebben we aan het hotel een selfmade barbecue, Karin en Patrick hebben alles verzorgd het was perfect.  Mudjevol gingen we die avond naar bed.

Overnacht in Hurricane Motel 6.

 

 

 

 9de dag  (165 mijl)  Hurricane – Las Vegas.

 

Een prachtige weg vandaag door de bergen met mooie vergezichten met ontzettend veel bobbels in de weg. Het was warm maar verdraagzaam we raken gewend aan de temperaturen boven de 40 graden .  Tijdens deze rit rijden we ook door gewone woonwijken alle huizen zijn volledig van hout gemaakt zo goedkoop mogelijk, als ze dan vernietigt worden door een tyfoon is de herbouw    beter te verwezenlijken. Ook zie je veel woonkampen bestaan uit mobilhomes en een bende er om heen .    Bij een pompstation ontmoeten we Amerikaanse Harleyrijders  die onder hun motor  een belletje hebben hangen , waar is dat toch voor?

The legend of the Bell

Het verhaal gaat dat er kwade weg geesten zijn de GREMLINS.

Deze houden van motorrijden en kruipen stiekem van onder de motor uit op je motor.

De bel zorgt ervoor dat ie de GREMLINS opzuigt en weer met een harde klap terug werpt op de weg en dat is ook de oorzaak van de bobbels in de weg.

Ook zorgt de bel ervoor dat je beschermt word voor andere ongemakken bvb bescherming van de accu. Zulke bel moet je krijgen van iemand dan werkt ie beter . Je moet het zien als een gift aan een vriend die je veel geluk en bescherming wil schenken .

Dan ineens vanaf  boven van een berg zie je dat onwijs grote Las Vegas liggen in een vallei.

Las Vegas binnen rijdend is het opletten in het drukke verkeer, en dat je tijdens rood licht gewoon rechts mag afslaan vind ik toch zo raar.  En attent erop zijn dat je bij ieder stopbord stil staat 3 tellen met de voeten aan de grond en dan pas gas erop.

Eerst een bezoek gebracht aan het Hard Rock café , wat geweldig was. Wat een sfeer en wat valt er veel te zien , gitaar van Elvis, Kiss, Jimi Hendriks  enz,enz.

En niet te vergeten de big hamburger was magnifiek.

Hierna  voor mij een toppertje bezocht HARLEY DAVIDSON winkel , net een klein kind in een speelgoed winkel.  Een Harley spijkerpak een zwarte broek T-shirt, sjaaltje voor het “Hundje” en een riem.  Veel te vlug naar mijn zin gingen we al weer , maar misschien maar goed want het kost wel knaken. We hebben een hotel een klein stukje van de strip wat met de taxi en of monorail gemakkelijk te bereiken is. Las Vegas je weet niet wat je ziet het is onwijs veel ,groot, heftig, prikkelend. Je moet het gezien hebben wat een maffe wereld.

De strip een brede straat vol hotels met ieder z’n eigen thema en ramvol met goktoestellen en goktafels, elektronica- bingo, wedden op paarden, enz, enz . Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er.  In het ene hotel waan je je in Paris en of in Venetië, Romeinse tijd , Flamingo en of  New  York en ga zo maar door. We zijn de eerste keer 1 uur bezig geweest om een hotel uit te komen zo groot is het allemaal. De mooiste shows worden er op gevoerd een heel groot waterorgel voor hotel Bellagio een vulkaan ontploffing voor hotel The Mirage een glazen kooi met rotsen en water midden in het hotel MGM Grand hier leven 2 leeuwen in .

Een miniatuur uitbeelding met de  hoogtepunten van Amerika.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Overnacht in Las Vegas  BW Mardi Grass.

 

 

 

 

 

 

 10de dag  Las Vegas (vrije dag).

 

Vandaag uitgeslapen daarna op ons gemak koffie gedronken en gegeten de jongens zijn terug naar de Harleyzaak gegaan en ik en Mireille naar o.a. een fotozaak aan de strip voor een nieuwe oplader ( Mireille laten liggen in het vorige hotel). Moet je je even voorstellen hoe dat is 2 meiden op stap in Las Vegas !!!!  Natuurlijk willen wij z’n trouwkapel  wel eens zien.

Fototoestel op zelf ontspanner op de juiste hoogte op een kruk, vlug als verliefd stel voor op het altaar, en dan klik voor altijd vereeuwigt op de foto. Giechelen lachen en lol och wat hadden we plezier. Nog een foto met de zelfontspanner samen op een geel vervoer karretje en proberen s’avonds de jongens wijs te maken dat we z’n ding gehuurd hadden  ha, ha, ha.

Die avond met z’n alle nog op de strip geweest , toch bedtijd weer naar bed want er staat de volgende dag weer een flinke rit te wachten.  Overnacht in BW Mardi Grass.

 

11de dag  (235 Mijl) Las Vegas – Lone Pine.

 

Vandaag door Death Valley, officieel de warmste plek op aarde maar met de geringe luchtvochtigheid is de hitte wel te doen. Een meisje (Anja)  word duizelig en ziet de weg 3 dubbel dus maar een paar uurtjes in de auto gezeten en Raimo op haar motor.

Het was vandaag weer 48 graden. De omgeving was weer prachtig ongelooflijk om dat kleuren spel te zien in het gesteente , het blijft je verbazen. Overnacht in Lone Pine  in

Budget Inn .

 

 

12de dag  (310 mijl) Lone Pine – Merced.

 

Vandaag rijden we naar het noorden tot Lee Vining. Van daaruit het Yosemite Nationaal Park in  over de 3300 m hoge Tioga Pass.

Ook hier weer overweldigende natuur met rotsen en dennebomen en boven op de top ligt er sneeuw wat een verschil met Death Valley onwijs.

We moeten een stuk om want een stuk weg is afgesloten.  Heerlijke weggetjes om te sturen puur genieten . Overnacht  in Merced  Motel 6.

 

13de dag  (140 mijl) Merced – San Francisco.

 

Vandaag arriveren we in een van de beroemdste steden van Amerika.  De weg ernaar toe was prachtig,  gele bergen met verdord gras maar het barste van het wild. Er zijn eekhoortjes gezien een vos hertjes en een wild zwijn. Een pass  heette Aluminium Rock met onwijs mooie “boggies” je zit flink te kikken op de motorbike.   Maar bijna onder aan de pass gaat een 62 jarige man  recht voor mijn neus in een bocht onderuit  “ONDEJU”  wat schrik ik hiervan.

Gelukkig valt het letsel mee , arm kapot ,voet dik en de rug wat gekneusd  tja dan breng je het er goed af.  De motor kon je niet meer mee rijden , ging in de aanhanger en  De Fietsenmaker MULDER heeft niet meer gereden . Hij heeft de verdere reis in de auto gezeten .

In San Francisco aan gekomen eerst over de Golden Gate Bridge gereden en vanaf uitzicht punten foto’s gemaakt.  Het was koud hier aan het water , maar ook heel indrukwekkend om zo kort bij die brug te staan die je zo vaak op films hebt gezien.

Overnacht in San Francisco  Francisco Bay.

 

 

 

 

 

14de dag  (vrije dag) San Francisco.

 

Een fantastische stad  heel mooi, het is op een berg gebouwd .

Je ziet net als in de films de wegen stijl naar beneden lopen, en er zijn veel leuke dingen te zien.

Op Fishermans Wharf  zijn de mooiste winkels en je kunt er de heerlijkste vis eten wat we dan ook hebben gedaan. Tientallen zeeleeuwen liggen hier op de stijgers.  En natuurlijk aan de pier weer een Hard Rock cafe toppie.

We hebben ook een bezoek gebracht aan Alcatraz wat zeer de moeite waard was, door de tralies heen zie je in de verte de vrijheid , dat moet toch wel heel pijnlijk zijn tijdens een levenslange straf.  Naar LEVI’S  en NIKE winkel geweest en flink ingekocht en naar China Town , wat een bende verkopen die mensen. Overnacht in San Francisco Francisco Bay.

 

 

 

 

 

15de dag  (265 mijl) San Francisco – Fresno.

 

In het begin was het mooi die steile wegen in San Francisco , dan langs de kust van de grote oceaan met prachtige vergezichten. Later die dag rijden we door  fruitplantages mijlen ver en ik moet zeggen dat de laatste  175 mijl erg saai waren en was blij dat we er waren .

Overnacht in Fresno Radisson Inn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16de dag  (165 mijl) Fresno – Porterville.

 

Vandaag via het Sequoia Nationaal Park naar Porterville.

Wat een woudreuzen de grootste is hoger dan de eifeltoren  en het vrijheidsbeeld en een raket.

De omvang is niet te schatten ik denk 6 a 7 meter doorsnee , en ze zijn 2000 jaar oud alweer omwijs gaaf niet te geloven .  Patrick en Mireille laten in het begin van het park hun tas met alles erin staan  (passen tickets) en ze komen er halve wegen achter.  Vlug een park ranger laten bellen en terug gereden in eerste instantie niks gevonden later stond de tas in de personeelsruimte, tja dan heb je massel. Je kunt in een holte van een boom gaan staan dan je armen spreiden en nog  raak je de binnenzijde van de boom niet .

Later op de dag door sinaasappelboomgaarden gereden maf hoe groot dat z’n boomgaard is.

Die avond aan het hotel heerlijk Mexicaans gegeten. Overnacht in Porterville Motel 6.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

17de dag ( 270 mijl) Porterville – Los Angeles.

 

Door een  prachtig gebied gereden de eenzame Los Padres Nationaal Forest Park.

Heerlijk bochtenwerk vandaag , je zelf concentreren op de weg en je ontspannen op de motor wat een machtige hobby hebben we toch. Ook zie ik het als een cadeautje in ons huwelijk, dat we al 23 jaar de zelfde passie kunnen beleven, weer een toppertje.

Op deze pass breekt de wiellager van de aanhanger en moet Erik de aanhanger met 2 Harleys erin achter laten in een eenzaam gebied. Op het einde van de dag de motors ingeleverd en per busje naar het hotel. Overnacht in Los Angeles  Hacienda hotel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18de dag  (vrije dag) Los Angeles.

 

Uitgeslapen vandaag en op ons gemak gegeten.

Daarna toch weer naar een onwijs gave Harleyzaak geweest en van alles gekocht  (klokje, lerenhesje) en niet te vergeten Legend of the Bells. Tegenover de Harleyzaak waren chopperbouwers gevestigd echt de moeite waard om te kijken  kwijl, kwijl. Voor de rest van de dag en avond op de binnenplaats gezeten van het hotel en een Carona met citroen en rood wijntje genuttigd niet verkeerd.

Hans is nog even naar de barbershop geweest op de hoek , en zo zag de laatste dag eruit voordat we de volgende dag naar het vliegveld gingen voor de thuisreis. Overnacht in Hacienda hotel.

 

19de dag  Los Angeles – Amsterdam.

 

In alle vroegte afscheid genomen van Erik Beanca  en Raimo en Barbara. Elkaar uitgezwaaid en op naar het vliegveld. De reisleiders hebben hun taak perfect gedaan daar valt niks op aan te merken.

Nou dan staan we op het vliegveld en krijgen te horen dat we niet mee kunnen omdat er een overboeking is , er word een rode label aan de koffers gedaan in afwachting van in welk vliegtuig ze moeten.  Shit SHIT we kunnen niet naar huis, na veel praten kunnen we een vlucht boeken naar Chicago en van daaruit business class  naar Amsterdam. De bali medewerkster krijgt het in korte tijd niet voor elkaar en belooft dat verder de tickets in Chicago klaar gemaakt worden. Daar aan gekomen gelden weer andere wetten en staan we weer stand-by , maar uiteindelijk kunnen we allemaal mee gelukkig.

Wat was dit een gestrest rennen om de vlucht te halen , nee dit was absoluut niet fijn.

Donderdag 9 augustus weer op schiphol en samen met de fietsenmakertjes  uit Ijselmuiden nog een afzakkertje genomen.

Thuis nog dagen last van een jetlag en heerlijk dromen van het Amerika avontuur.

Heel veel lieve groetjes van Hans en Annemarie.

 

 

 

 

 

Het volgende reisdoel is rondje Zwarte zee in 2007 zie concept reis

terug